Na ryby!

Z pomostu lub z łódki, na spinning lub spławik, na robaczka lub ciasto, przy trzcinkach lub w zatoczce. W Posejnelach wędkujesz jak chcesz. Biorą m.in.: szczupaki, okonie, leszcze, płocie i liny. Nie biorą: śledzie, szprotki, łososie i tuńczyki. 🙂

 

Jezioro Pomorze

 

Okalające ośrodek jezioro to wędkarski raj. Z wielu względów. Przede wszystkim z powodu ryb, które w nim pływają i które możesz złowić. Ale także z powodu tego co po nim nie pływa i czego nie spotkasz. Nie ma tu tłumu turystów, brak zjawiska „łódka przy łódce”, nie ma motorówek i katamaranów oraz związanego z tym wszystkim hałasu. Skrzeczeć mogą tylko kormorany lub czaple. 🙂 Wśród okolicznych wędkarzy jezioro słynie z dużych szczupaków, leszczy i „patelniowych” okazów okonia. Są także sieje, sielawy, węgorze, liny i płocie. Jezioro należy do Polskiego Związku Wędkarskiego, Okręg w Białymstoku.

 

Plan batymetryczny jeziora Pomorze

 

Jezioro Pomorze usytuowane jest na równinie augustowskiej, na wysokości 123 m n.p.m. Jego powierzchnia wynosi 295 ha, długość 4,4 km, szerokość do 1,4 km, a maksymalna głębokość 23,5 m. Brzegi, w większości dostępne, porośnięte są przepięknym lasem sosnowym. Przez jezioro przepływa rzeczka Marycha, która płynie z północy, z odległego o 9 km jeziora Sejny i kieruje się na wschód, do Czarnej Hańczy. Do północno-wschodniej odnogi wpada struga długości 1,7 km, odprowadzająca wody z jeziora Kunis i siedmiu jezior położonych na północy. Roślinność wynurzona zajmuje stosunkowo niewielką powierzchnię jeziora. Reprezentowana jest przede wszystkim przez trzcinę pospolitą i pałkę wąskolistną. Natomiast roślinność podwodna, jak moczarka kanadyjska, rdestnica, wywłócznik i rogatek, tworzy wspaniałe podwodne łąki. Dno jeziora jest piaszczysto-żwirowe, jedynie przy brzegach lekko muliste. Woda w zbiorniku jest czysta i poza okresem zakwitu fitoplanktonu ma stosunkowo dużą przezroczystość.

 

Szczupaki i okonie!

 

W okresie wiosennym (maj i czerwiec) najlepszymi łowiskami szczupaka i okonia będą zaciszne miejsca na stokach ławicy przybrzeżnej lub przy oczeretach. Wiosennych i letnich stanowisk szczupaka należy szukać w pobliżu trzcin i na stokach podwodnych górek i łąk. Są to klasyczne miejsca, których nawet podczas zimy szczupaki nie opuszczają. Spotykamy je także w zagłębieniach dna obfitujących w różnego rodzaju kryjówki: wśród roślinności podwodnej, nieopodal podmytych brzegów, z zanurzonymi w wodzie korzeniami nadbrzeżnych krzewów i powalonych przez miejscowe bobry drzew. Największe osobniki przebywają jednak w plosie jeziora oraz wokół podwodnych górek na głębokości 5 -7 metrów. Na przełomie maja i czerwca na szczupakowe łowiska wybieramy miejsca stosunkowo płytkie: od 2 do 4 metrów, najlepiej podwodne łąki. Dużych osobników (powyżej 5 kg) powinniśmy szukać na krawędzi strefy przybrzeżnej. Połowa czerwca to przysłowiowy ostatni dzwonek na złowienie naprawdę dużej sztuki. W lipcu i sierpniu ze złowieniem szczupaka będzie trudniej, dlatego powinniśmy go szukać przy wpływie i wypływie rzeczki Marychy oraz przy podwodnych źródłach.